Disobedience, 2017 yapımı, derin duygusal çatışmaları merkezine alan çarpıcı bir dram filmidir. Yönetmen koltuğunda Sebastián Lelio'nun oturduğu film, Ortodoks Yahudi bir cemaatte geçen yasak bir aşk hikayesini anlatır. Rachel Weisz, Ronit adlı fotoğrafçı bir kadını canlandırır. Ronit, babasının ölümü üzerine, gençliğinde kendisini dışlayan katı dini cemaatine geri döner. Bu dönüş, onu çocukluk arkadaşı Esti (Rachel McAdams) ve Esti'nin kocası Dovid (Alessandro Nivola) ile yeniden yüzleşmeye zorlar.

Film, inanç, özgürlük, cinsellik ve toplumsal kurallar arasındaki gerilimi ustalıkla işler. Ronit ile Esti arasında yeniden alevlenen tutku, her iki karakteri de derin bir içsel yolculuğa sürükler. Rachel Weisz ve Rachel McAdams'ın performansları son derece güçlü ve inandırıcıdır; aralarındaki kimya ve duygusal yoğunluk seyirciyi ekrana kilitlemeyi başarır. Alessandro Nivola'nın canlandırdığı Dovid karakteri ise geleneğe bağlılık ile şefkat arasında sıkışmış halde, filmin ahlaki karmaşasını derinleştirir.

Sebastián Lelio'nun yönetmenliği, hikayeye saygılı ve incelikli bir dokunuş getirir. Ortodoks Yahudi yaşamının detayları titizlikle aktarılırken, karakterlerin iç dünyalarına odaklanılır. Film, izleyiciyi yargılamaya itmez, bunun yerine anlamaya ve empati kurmaya davet eder. Görsel estetiği ve hüzünlü müzikleriyle atmosferik bir deneyim sunar.

Disobedience izlemek, sadece yasak bir aşk hikayesini değil, aynı zamanda kimlik, aidiyet ve kişisel özgürlük mücadelesini keşfetmek demektir. İnsanın en temel arzuları ile toplumun dayattığı kurallar arasında sıkışıp kalmış karakterlerin yolculuğu, evrensel temalarıyla herkesi etkileyecek güçtedir. Dram severler ve karakter odaklı, düşündürücü sinemadan hoşlanan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.