Luis Buñuel'in 1961 yapımı 'Viridiana', sinema tarihinin en cesur ve tartışmalı filmlerinden biridir. Film, son keşişlik yeminlerini vermek üzere olan genç ve idealist rahibe Viridiana'nın hikayesini anlatır. Başrahibesinin isteği üzerine, uzun süredir görmediği dul amcası Don Jaime'i ziyarete giden Viridiana, bu ziyaretin hayatını ve inançlarını temelden sarsacağından habersizdir. Don Jaime, yeğeninin, ölen karısına olan şaşırtıcı benzerliği karşısında etkilenir ve onu malikanede tutmak için tuhaf bir plan yapar.

Silvia Pinal'ın canlandırdığı Viridiana karakteri, saflık, inanç ve masumiyetin simgesiyken, Fernando Rey'in performansıyla Don Jaime ise melankoli, saplantı ve yalnızlığın karmaşık bir portresini çizer. Buñuel'in karakterleri, dini dogmalar, sınıf ayrımları ve cinsellik gibi tabuları sorgulamak için birer araçtır. Yönetmen, gerçeküstücü dokunuşlarını kaybetmeden, keskin bir toplumsal eleştiri sunar. Özellikle dilencilerin düzenlediği ünlü 'Son Akşam Yemeği' sahnesi, dini ikonografinin alaycı bir yorumu olarak sinema tarihine geçmiştir.

'Viridiana', İspanya'da yasaklanmış ve Vatikan tarafından kınanmış olsa da, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi kazanarak uluslararası bir üne kavuşmuştur. Film, izleyiciyi rahatsız eden, düşündüren ve geleneksel ahlak anlayışını zorlayan güçlü bir deneyim sunar. İnanç, özgür irade, ikiyüzlülük ve insan doğasının karanlık taraflarına dair unutulmaz bir başyapıt arayanlar için 'Viridiana' mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Buñuel'in ustalığı, filmin her karesinde hissedilir ve seyirciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp aktif bir sorgulayıcıya dönüştürür.